ค่าปกติ SEBT: ค่าอ้างอิง Star Excursion Balance Test ตามชนิดกีฬา

ไฟล์พิมพ์ฟรี: ตารางค่าปกติ สูตรคิดคะแนน เกณฑ์ตัดสิน และตารางบันทึกค่าเฉลี่ยของทีมคุณเอง บนกระดาษ A4 สองหน้า

ดาวน์โหลดไฟล์ PDF

ตัวเลขทั้งหมดแสดงระยะเอื้อมเป็นร้อยละของความยาวขา (%LL) โดยวัดความยาวขาจากปุ่มกระดูกด้านหน้าของสะโพก (ASIS) ถึงตาตุ่มด้านใน หากต้องการทำผังเส้นสำหรับทดสอบ ใช้ไฟล์พิมพ์ Star Excursion Balance Test ฟรีของเรา

ค่าปกติ SEBT แบบ 3 ทิศทาง

งานวิจัยส่วนใหญ่ในช่วงหลังทดสอบเพียงด้านหน้า หลังเฉียงใน และหลังเฉียงนอก ซึ่งมักเรียกว่า modified SEBT แล้วรวมเป็นคะแนนรวม (composite)

ค่าเฉลี่ยของกลุ่ม แฮนด์บอล: อายุเฉลี่ย 16.8 ปี เท้าเปล่า มือเท้าเอว ปลายนิ้วโป้งเท้าอยู่ที่จุดกลาง ฝึกเอื้อม 4 ครั้งแล้วใช้ค่าเฉลี่ยของ 3 ครั้ง รวมทั้งสองขา² นักกีฬาผู้ใหญ่: นักฟุตบอลลีกสูงสุดและลีกรอง นักบาสเกตบอล และนักวอลเลย์บอล อายุ 18 ถึง 35 ปี ชายและหญิงรวมกัน มือเท้าเอว ใช้ครั้งที่ 3 จากการบันทึก 3 ครั้ง³ ฟุตบอลญี่ปุ่น: เท้าเปล่า ขาที่ใช้เตะ ฝึกเอื้อม 6 ครั้งแล้วใช้ค่าที่ดีที่สุดของ 3 ครั้ง วัดก่อนช่วงที่ไม่ได้ออกกำลังกาย⁴ นักศึกษาญี่ปุ่น: ชาย 23 คน หญิง 12 คน ส้นเท้าติดพื้น ใช้ค่าเฉลี่ยของ 3 ครั้งสุดท้ายจาก 9 ครั้ง เฉลี่ยสองขา ไม่ได้รายงานคะแนนรวม⁵ ฟุตบอลบราซิล: เท้าเปล่า มือเท้าเอว นิ้วโป้งเท้าอยู่ที่จุดกลาง ฝึกเอื้อม 4 ครั้งแล้วใช้ค่าเฉลี่ยของ 3 ครั้ง ขาที่ใช้เตะ⁶

ค่าเฉลี่ยด้านหน้ากระจายตั้งแต่ราวร้อยละ 61 ถึง 82 กว้างกว่าสองทิศทางด้านหลังมาก ระยะเอื้อมด้านหน้าขึ้นกับวิธีทดสอบอย่างมาก จึงควรเทียบกับตัวเลขที่ใช้วิธีเดียวกันเท่านั้น

ค่าปกติ SEBT ครบ 8 ทิศทาง

ค่าเฉลี่ยของกลุ่ม หมายเลขตรงกับไฟล์พิมพ์ของเรา สหรัฐอเมริกา: ผู้ใหญ่ที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ 36 คน (ชาย 18 หญิง 18) อายุเฉลี่ย 23.6 ปี สวมรองเท้ากีฬาของตนเอง ฝ่าเท้าส่วนหน้าอยู่ที่จุดกลาง ยืนด้วยขาข้างถนัด ฝึกเอื้อม 6 ครั้งแล้วใช้ค่าเฉลี่ยของ 3 ครั้ง⁷ อินเดีย: นักฮอกกี้สนาม 15 คนและนักฟุตบอล 15 คนระดับมหาวิทยาลัย อายุ 18 ถึง 25 ปี เท้าเปล่า มือเท้าเอว ส้นเท้าของขาที่ยืนติดพื้น ฝึกเอื้อม 4 ครั้งแล้วใช้ค่าเฉลี่ยของ 3 ครั้ง เฉลี่ยสองขา⁸

นักฮอกกี้เอื้อมได้ไกลกว่านักฟุตบอลในทิศทางด้านหลังและด้านนอก⁸

ค่าปกติ SEBT ของนักกีฬาเอเชียและนักกีฬาไทย

เราไม่พบค่าอ้างอิง SEBT ที่ตีพิมพ์สำหรับนักกีฬาไทย งานวิจัยไทยที่พบมีเพียงงานเดียว ซึ่งเปรียบเทียบนักแสดงโขน 25 คนกับผู้ที่ไม่ได้เป็นนักแสดง 25 คน นักแสดงโขนเอื้อมได้ไกลกว่าในทุกทิศทาง แต่บทคัดย่อไม่ได้ให้ตัวเลข⁹ ตัวเลขจากเอเชียที่ใกล้เคียงที่สุดคือกลุ่มญี่ปุ่นและอินเดียในตารางข้างต้น^4,5,8 สำหรับทีมในไทย ค่าปกติที่มีประโยชน์ที่สุดคือค่าของทีมเอง ทดสอบนักกีฬาทั้งทีมตอนต้นฤดูกาลด้วยการเตรียมแบบเดียวกัน บันทึกคะแนนของแต่ละคน แล้วเทียบการทดสอบครั้งต่อไปกับค่าเริ่มต้นนั้น

วิธีคิดคะแนน SEBT

ตัวเลขระยะเอื้อมในตารางคือระยะเอื้อมหารด้วยความยาวขา จึงควรคิดคะแนนของนักกีฬาของคุณด้วยวิธีเดียวกันก่อนนำไปเทียบ

• ระยะเอื้อม (%LL) = ระยะเอื้อมเป็นเซนติเมตร ÷ ความยาวขาเป็นเซนติเมตร × 100¹³
• คะแนนรวม (%) = (ด้านหน้า + หลังเฉียงใน + หลังเฉียงนอก) ÷ (3 × ความยาวขา) × 100¹⁴

ตัวอย่าง นักกีฬาที่ขายาว 88 ซม. และเอื้อมได้ด้านหน้า 67 ซม. หลังเฉียงใน 86 ซม. และหลังเฉียงนอก 79 ซม. จะได้ระยะเอื้อมด้านหน้า 67 ÷ 88 × 100 = ร้อยละ 76.1 และคะแนนรวม (67 + 86 + 79) ÷ (3 × 88) × 100 = ร้อยละ 87.9

ทำไมค่าปกติ SEBT แต่ละงานวิจัยจึงต่างกัน

• ค่าดีที่สุดหรือค่าเฉลี่ย การใช้ระยะเอื้อมที่ดีที่สุดให้ผลสูงกว่าการเฉลี่ย 3 ครั้งอย่างมีนัยสำคัญ การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบแนะนำให้ใช้ค่าเฉลี่ยของ 3 ครั้ง เพราะเชื่อถือได้มากกว่า¹⁰
• มือเท้าเอวหรือปล่อยมืออิสระ การปล่อยให้แขนเคลื่อนไหวได้ให้คะแนนสูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญ¹⁰ งานวิจัยส่วนใหญ่ในหน้านี้ให้มือเท้าเอว
• การฝึกเอื้อม ผลที่เชื่อถือได้ต้องฝึกเอื้อม 4 ถึง 6 ครั้งในแต่ละทิศทาง แต่นักกีฬาที่คุ้นเคยกับการทดสอบอาจใช้น้อยกว่านั้น¹⁰
• รองเท้า การอบอุ่นร่างกาย และอุปกรณ์ การทบทวนเดียวกันพบว่าผลของรองเท้า การอบอุ่นร่างกาย และชุดอุปกรณ์เฉพาะยังไม่ชัดเจน¹⁰ บันทึกสิ่งที่ใช้ไว้ เพื่อให้การทดสอบครั้งต่อไปเหมือนเดิม
• ตำแหน่งเท้า งานวิจัยแฮนด์บอลวางปลายนิ้วโป้งเท้าที่จุดกลาง ส่วนงานวิจัยสหรัฐอเมริกาวางฝ่าเท้าส่วนหน้า^2,7 ตำแหน่งเท้าเปลี่ยนจุดเริ่มต้นของการเอื้อมทุกทิศทาง จึงควรวางที่เดิมทุกครั้ง

เกณฑ์ตัดสิน SEBT

ตัวเลขสองค่าจากนักบาสเกตบอลระดับมัธยมปลาย 235 คนถูกอ้างถึงบ่อย ผู้ที่ระยะเอื้อมด้านหน้าของขาขวากับขาซ้ายต่างกันมากกว่า 4 ซม. มีอัตราการบาดเจ็บที่รยางค์ล่างสูงกว่า 2.5 เท่า และนักกีฬาหญิงที่มีคะแนนรวมต่ำกว่าร้อยละ 94 ของความยาวขามีอัตราสูงกว่า 6.5 เท่า¹¹ ตัวเลขเหล่านี้มาจากงานวิจัยเดียวในกีฬาชนิดเดียว งานวิจัยในนักกีฬามหาวิทยาลัย 393 คนสรุปว่าควรอ่านผล SEBT และความเสี่ยงบาดเจ็บตามบริบทของชนิดกีฬา¹ ใช้ตัวเลขเหล่านี้เป็นจุดเริ่มต้นในการพูดคุยกับนักกีฬาและโค้ช ไม่ใช่เส้นตัดสินผ่านหรือไม่ผ่าน

คะแนนต้องเปลี่ยนเท่าไรจึงถือว่าเปลี่ยนจริง?

ในนักกีฬาระดับสูง 122 คนที่ทดสอบภายในครั้งเดียวกัน การเปลี่ยนแปลงที่เล็กที่สุดที่ตรวจพบได้คือ 2.54 ถึง 4.61 หน่วยสำหรับด้านหน้า 7.02 ถึง 7.94 หน่วยสำหรับสองทิศทางด้านหลัง และ 4.64 ถึง 4.78 หน่วยสำหรับคะแนนรวม³ การเปลี่ยนแปลงที่น้อยกว่านั้นอาจเป็นความคลาดเคลื่อนของการวัด ไม่ใช่การพัฒนาจริง

คำถามที่พบบ่อย

คะแนน SEBT เท่าไรถือว่าดี?

คะแนนที่ดีคือคะแนนที่เท่ากับหรือสูงกว่าค่าเฉลี่ยของนักกีฬาที่คล้ายกัน ซึ่งทดสอบด้วยวิธีเดียวกัน ในนักกีฬามหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกา คะแนนรวมเฉลี่ยของแต่ละทีมอยู่ที่ร้อยละ 82 ถึง 92 ของความยาวขา¹ และนักแฮนด์บอลระดับสูงอายุต่ำกว่า 18 ปีเฉลี่ยร้อยละ 94.1² ความต่างระหว่างสองขาที่น้อยก็สำคัญเช่นกัน ความต่างด้านหน้ามากกว่า 4 ซม. สัมพันธ์กับการบาดเจ็บที่มากขึ้นในนักบาสเกตบอลระดับมัธยมปลาย¹¹

ระยะเอื้อมด้านหน้าของ SEBT ปกติเท่าไร?

ในการทดสอบแบบ 3 ทิศทาง กลุ่มสุขภาพดีส่วนใหญ่ในหน้านี้เฉลี่ยร้อยละ 61 ถึง 78 ของความยาวขา โดยมีกลุ่มนักกีฬาผู้ใหญ่ระดับสูงหนึ่งกลุ่มอยู่ที่ร้อยละ 80 ถึง 82^1,2,3,4,5,6 ในการทดสอบแบบ 8 ทิศทาง ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละ 85 ถึง 87^7,8 ระยะเอื้อมด้านหน้าต่างกันมากที่สุดระหว่างวิธีทดสอบ จึงควรเทียบกับตัวเลขจากการเตรียมแบบเดียวกันเท่านั้น

ผู้ชายกับผู้หญิงได้คะแนน SEBT ต่างกันไหม?

ในกีฬาส่วนใหญ่ต่างกันไม่มาก ในนักกีฬามหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกา 393 คน ความต่างระหว่างเพศในระยะเอื้อมด้านหน้าพบเฉพาะในฟุตบอล ซึ่งผู้ชายเอื้อมได้น้อยกว่าผู้หญิง¹ ความต่างระหว่างชนิดกีฬาพบในหลายทิศทางกว่า จึงควรเทียบนักกีฬากับคนอื่นในกีฬาชนิดเดียวกันเมื่อทำได้ ไม่ว่าเพศใด

เทียบคะแนน SEBT กับค่าปกติของ Y Balance Test ได้ไหม?

ได้เฉพาะสองทิศทางด้านหลัง ในผู้ชายที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ 20 คน ระยะเอื้อมด้านหน้าบนพื้นไกลกว่าบนชุด Y Balance Test ขณะที่หลังเฉียงในและหลังเฉียงนอกไม่ต่างกัน¹² ใช้ค่าปกติของ Y Balance Test กับผลจากชุดอุปกรณ์ และใช้ตัวเลขในหน้านี้กับผลจากการทดสอบบนพื้น

บทความที่เกี่ยวข้อง

• วิธีทดสอบ Star Excursion Balance Test ไฟล์พิมพ์ฟรี มีผังเส้น 8 ทิศทาง ขั้นตอนการทดสอบ และตารางบันทึกผล
• เกณฑ์มาตรฐาน YBT คะแนนที่ตีพิมพ์แยกตามกีฬา ระดับ และอายุ
• แผ่นทดสอบ SEBT รุ่นไนลอนรองยางกันลื่น และรุ่นพรมกำมะหยี่นุ่ม พิมพ์เส้นเอื้อมแปดเส้นไว้บนแผ่น

เอกสารอ้างอิง

1. Stiffler MR, Sanfilippo JL, Brooks MA, Heiderscheit BC. Star Excursion Balance Test performance varies by sport in healthy Division I collegiate athletes. Journal of Orthopaedic and Sports Physical Therapy. 2015;45(10):772-780. doi:10.2519/jospt.2015.5777
2. Picot B, Dury J, Néron G, McKeon PO, Forestier N. Establishing normative dynamic postural control values in elite female handball players. International Journal of Sports Physical Therapy. 2022;17(6):1083-1094. doi:10.26603/001c.38174
3. Onofrei RR, Amaricai E, Petroman R, Suciu O. Relative and absolute within-session reliability of the modified Star Excursion Balance Test in healthy elite athletes. PeerJ. 2019;7:e6999. doi:10.7717/peerj.6999
4. Imai A, Kaneoka K, Okubo Y, Shiraki H. Comparison of the immediate effect of different types of trunk exercise on the star excursion balance test in male adolescent soccer players. International Journal of Sports Physical Therapy. 2014;9(4):428-435.
5. Ito S, Suzuki R, Hiramatsu K, Igawa T, Urata R, Takahashi H, Ito R, Suzuki K, Maeda Y. Physical function factors associated with the modified star excursion balance test in healthy university students. Journal of Physical Therapy Science. 2026;38(8):335-340. doi:10.1589/jpts.38.335
6. de Mesquita RS, Machado ML, Munari VG, Scirea JC, da Cruz Dorneles B, de Menezes FS, Migliorini F, Maffulli N, Okubo R. The anterior reach of the modified Star Excursion Balance Test shows a strong relationship with ankle dorsiflexion in young athletes: a cross-sectional observational study. European Journal of Medical Research. 2025;30(1):1226. doi:10.1186/s40001-025-03625-w
7. Hardy L, Huxel K, Brucker J, Nesser T. Prophylactic ankle braces and star excursion balance measures in healthy volunteers. Journal of Athletic Training. 2008;43(4):347-351. doi:10.4085/1062-6050-43.4.347
8. Bhat R, Moiz JA. Comparison of dynamic balance in collegiate field hockey and football players using star excursion balance test. Asian Journal of Sports Medicine. 2013;4(3):221-229. doi:10.5812/asjsm.34287
9. Krityakiarana W, Jongkamonwiwat N. Greater Star Excursion Balance Test performance in Thai Khon masked dancers versus nondancers. Journal of Dance Medicine and Science. 2022;26(3):146-154. doi:10.12678/1089-313x.091522a
10. Zając B, Olszewski M, Mika A. Influence of protocol variables on outcomes of the star excursion balance test group (SEBT, mSEBT, YBT-LQ) in healthy individuals: a systematic review. Frontiers in Physiology. 2024;15:1415887. doi:10.3389/fphys.2024.1415887
11. Plisky PJ, Rauh MJ, Kaminski TW, Underwood FB. Star Excursion Balance Test as a predictor of lower extremity injury in high school basketball players. Journal of Orthopaedic and Sports Physical Therapy. 2006;36(12):911-919. doi:10.2519/jospt.2006.2244
12. Coughlan GF, Fullam K, Delahunt E, Gissane C, Caulfield BM. A comparison between performance on selected directions of the star excursion balance test and the Y balance test. Journal of Athletic Training. 2012;47(4):366-371. doi:10.4085/1062-6050-47.4.03
13. Gribble PA, Kelly SE, Refshauge KM, Hiller CE. Interrater reliability of the star excursion balance test. Journal of Athletic Training. 2013;48(5):621-626.
14. Plisky PJ, Gorman PP, Butler RJ, Kiesel KB, Underwood FB, Elkins B. The reliability of an instrumented device for measuring components of the star excursion balance test. North American Journal of Sports Physical Therapy. 2009;4(2):92-99.