ใบบันทึกผล SEBT: Star Excursion Balance Test (ไฟล์พิมพ์ฟรี)

ใบบันทึกผลรายบุคคล SEBT

ใช้ใบนี้เมื่อต้องการผลทั้งหมดของนักกีฬาหนึ่งคนในหน้าเดียว สำหรับการทดสอบครั้งแรก การทดสอบซ้ำ หรือเก็บเข้าแฟ้มของนักกีฬา คุณจดการเอื้อมที่บันทึกผลทั้งสามครั้งของแต่ละทิศทางและแต่ละขา จึงเห็นทั้งคะแนนและความสม่ำเสมอของการเอื้อม จากนั้นใบบันทึกพาคุณจากคะแนนไปสู่ระยะเอื้อมเป็นเปอร์เซ็นต์ของความยาวขา ผลต่างขวา ลบ ซ้าย ของแต่ละทิศทาง และคะแนนรวมของแต่ละขา ซึ่งเป็นตัวเลขที่ใช้เทียบกับการทดสอบครั้งก่อนหรือกับค่าปกติที่ตีพิมพ์ ภาพทิศทางของขาแต่ละข้างพิมพ์อยู่ในหน้า และบรรทัดด้านบนบันทึกความยาวขา เท้า และการคิดคะแนนด้วยค่าเฉลี่ยหรือค่าที่ดีที่สุด เพื่อให้การทดสอบครั้งถัดไปทำแบบเดียวกันได้

ดาวน์โหลดใบบันทึกรายบุคคล (PDF)

ดาวน์โหลดไฟล์ Excel คำนวณอัตโนมัติ รายบุคคล (XLSX)

ใบบันทึกผลกลุ่ม SEBT

ใช้ใบนี้เมื่อทดสอบทั้งทีมหรือทั้งชั้นเรียนในครั้งเดียว และต้องการเห็นผลของทุกคนเทียบกันในหน้าเดียว แต่ละแถวจาก 15 แถวมีช่องสำหรับคะแนน 1 ค่าต่อทิศทางของนักกีฬาหนึ่งคนในแต่ละขา จึงควรจดค่าเฉลี่ยหรือค่าที่ดีที่สุดไประหว่างทดสอบ คะแนนรวมของแต่ละขาและผลต่างขวา ลบ ซ้าย ของการเอื้อมด้านหน้าอยู่ในแถวเดียวกัน จึงไล่ดูทั้งหน้าได้ว่าควรทดสอบซ้ำหรือดูนักกีฬาคนใดให้ละเอียดขึ้น หัวคอลัมน์ใช้ชื่อทิศทางแบบย่อ และมีคำอธิบายชื่อเต็มอยู่ใต้ตาราง ถ้าทดสอบแบบย่อสามทิศทาง ให้กรอกเฉพาะ ANT, PM และ PL แล้วเว้นคอลัมน์อื่นไว้

ดาวน์โหลดใบบันทึกกลุ่ม (PDF)

ดาวน์โหลดไฟล์ Excel คำนวณอัตโนมัติ กลุ่ม (XLSX)

สรุปการใช้งาน SEBT (1 หน้า)

การทดสอบในกระดาษแนวตั้งหน้าเดียว สำหรับพิมพ์คู่กับใบบันทึก มีวิธีวัดความยาวขาและแขน ภาพทิศทาง ตำแหน่งเท้าเริ่มต้นสำหรับแบบย่อสามทิศทาง กรณีที่การเอื้อมไม่นับ และสูตรคิดคะแนน รวมถึงการเอื้อมด้วยแขนในท่าวิดพื้นบนเส้นชุดเดียวกัน

ดาวน์โหลดสรุปการใช้งานหนึ่งหน้า (PDF)

หมายเลขทิศทาง SEBT

ใบบันทึกใช้หมายเลขทิศทาง 1 ถึง 8 และชื่อทิศทางเรียกตามขาที่ยืน ด้านในอยู่ฝั่งขาที่เอื้อม ส่วนการเอื้อมด้านนอกจะไขว้ผ่านขาที่ยืน หมายเลขเดียวกันจึงอยู่คนละฝั่งของแผ่นเมื่อนักกีฬาเปลี่ยนขา ควรวางภาพนี้ไว้ใกล้ผู้บันทึกในช่วงแรกของการทดสอบ

ใช้ใบบันทึกผล SEBT กับแผ่นทดสอบ

ใบบันทึกใช้ได้เหมือนกันทั้งกับเส้นเทปบนพื้นและแผ่นทดสอบที่พิมพ์เส้นไว้แล้ว แผ่นทดสอบ SEBT ของเรามีเส้นเอื้อมแปดเส้นพิมพ์ออกจากจุดกึ่งกลางทุก 45 องศา พร้อมวงบอกระยะทุก 10 ซม. จนถึง 90 ซม. จึงไม่ต้องติดเทปหรือวัดระยะก่อนทดสอบ และผังเส้นเหมือนเดิมทุกครั้ง แผ่นทั้งสองรุ่นมีขนาด 200 x 200 ซม. รุ่นไนลอนรองยางกันลื่นแน่นใต้เท้าและวางอยู่กับที่ ส่วนรุ่นพรมกำมะหยี่นุ่มน้ำหนักเบาและเคลื่อนย้ายง่าย เส้นบนแผ่นระบุเป็นองศา ไม่ใช่หมายเลข จึงควรวางภาพทิศทางด้านบนไว้ใกล้ผู้บันทึก เพื่อจับคู่แต่ละเส้นกับหมายเลขในใบบันทึก สรุปการใช้งานด้านบนเป็นหน้าเดียวกับที่อยู่ในคู่มือของแผ่นแต่ละรุ่น

วิธีกรอกใบบันทึกผล SEBT

• วัดความยาวขาก่อน ให้นักกีฬานอนหงาย วัดขาแต่ละข้างด้วยสายวัดผ้าจากปุ่มกระดูกด้านหน้าของสะโพก (ASIS) ถึงจุดต่ำสุดของตาตุ่มด้านใน แล้วเขียนทั้งสองค่าลงในใบบันทึก¹
• ขวาและซ้าย ขวาและซ้ายหมายถึงขาที่ยืน ใบบันทึกเรียงขาซ้ายก่อน จึงควรทดสอบขาซ้ายก่อนและใช้ลำดับนี้ทุกครั้ง
• เท้าและมือ วงเลือกเท้าเปล่าหรือสวมถุงเท้า มือเท้าสะเอวตลอดการทดสอบ¹
• ฝึกก่อน แล้วจึงบันทึก ให้ฝึกเอื้อม 4 ครั้งในแต่ละทิศทาง พัก 5 นาที แล้วจดการเอื้อมจริง 3 ครั้งเป็นเซนติเมตรที่ใกล้ที่สุด^1,2
• ครบ 8 หรือสามทิศทาง วงเลือกครบ 8 สำหรับการทดสอบแบบดั้งเดิม หรือ ANT, PM และ PL สำหรับแบบย่อสามทิศทาง (modified SEBT)^1,3
• บันทึกเฉพาะการเอื้อมที่นับได้ การเอื้อมไม่นับถ้านักกีฬาลงน้ำหนักบนเท้าที่เอื้อม แตะมากกว่าหนึ่งครั้ง แตะไม่โดนเส้น ขยับเท้าที่ยืน เอามือออกจากสะเอว หรือเสียการทรงตัว ให้เอื้อมใหม่ และจดเฉพาะสามครั้งที่นับได้¹

สูตรคิดคะแนน SEBT

• คะแนน = ค่าเฉลี่ยหรือค่าที่ดีที่สุดของการเอื้อมที่บันทึกผล 3 ครั้ง หน่วยเซนติเมตร วงเลือกแบบที่ใช้ และใช้แบบเดิมทุกครั้ง
• ระยะเอื้อม % = คะแนน ÷ ความยาวขา × 100¹
• คะแนนรวม % = (ANT + PM + PL) ÷ (3 × ความยาวขา) × 100 แยกแต่ละขา⁴
• ผลต่าง = คะแนนขาขวา ลบ คะแนนขาซ้าย หน่วยเซนติเมตร แยกแต่ละทิศทาง

ตัวอย่าง นักกีฬาที่ขาซ้ายยาว 88 ซม. และมีค่าเฉลี่ยการเอื้อมเมื่อยืนขาซ้าย คือด้านหน้า 67 ซม. หลังเฉียงใน 86 ซม. และหลังเฉียงนอก 79 ซม. จะได้ระยะเอื้อมด้านหน้า 67 ÷ 88 × 100 = 76.1% และคะแนนรวม (67 + 86 + 79) ÷ (3 × 88) × 100 = 87.9% ถ้าคะแนนด้านหน้าของขาขวาคือ 62 ซม. ผลต่างจะเป็น 62 ลบ 67 = −5 ซม.

ในนักบาสเกตบอลระดับมัธยมปลาย 235 คน ผู้ที่มีระยะเอื้อมด้านหน้าของขาขวาและซ้ายต่างกันมากกว่า 4 ซม. มีโอกาสบาดเจ็บที่ขาในฤดูกาลนั้นมากกว่า 2.5 เท่า⁵ ให้ใช้ผลต่างที่มากเป็นเหตุผลในการทดสอบซ้ำและติดตามนักกีฬา ไม่ใช่การวินิจฉัย และเปรียบเทียบนักกีฬาแต่ละคนกับผลทดสอบครั้งก่อนของตัวเองบนอุปกรณ์แบบเดิม⁶ ดูค่าเฉลี่ยที่ตีพิมพ์แยกตามชนิดกีฬาได้ที่ ค่าปกติ SEBT

ไฟล์ Excel คำนวณให้ทั้งหมด เลือกค่าเฉลี่ยหรือค่าที่ดีที่สุดในช่องคะแนน พิมพ์ระยะเอื้อมในช่องสีขาว แล้วช่องสีเทาจะแสดงคะแนนให้ ผลต่างขวา ลบ ซ้าย ที่มากกว่า 4 ซม. จะเป็นสีแดง

คำถามที่พบบ่อย

ควรบันทึกค่าเฉลี่ยหรือค่าที่ดีที่สุด

ใช้ได้ทั้งสองแบบ ขอให้ใช้แบบเดียวกันทุกครั้งและวงเลือกไว้ในใบบันทึก งานวิจัยที่ตีพิมพ์เกี่ยวกับการทดสอบนี้รายงานทั้งค่าเฉลี่ยและค่าที่ดีที่สุดของการเอื้อมที่บันทึกผล 3 ครั้ง^1,6 และค่าเฉลี่ยไม่มีทางสูงกว่าค่าที่ดีที่สุด การสลับไปมาจึงทำให้นักกีฬาดูดีขึ้นหรือแย่ลงกว่าความจริง ไฟล์ Excel มีช่องคะแนนให้เลือก และทุกคะแนนจะคิดตามที่เลือก

ต้องทดสอบครบ 8 ทิศทางไหม

ไม่จำเป็น แบบย่อสามทิศทาง (modified SEBT) ใช้ด้านหน้า หลังเฉียงใน และหลังเฉียงนอก และใบบันทึกทั้งสองแบบรองรับ ในผู้ใหญ่วัยหนุ่มสาวทั้งที่มีและไม่มีข้อเท้าไม่มั่นคงเรื้อรัง การเอื้อมหลังเฉียงในเป็นตัวแทนของทั้ง 8 ทิศทางได้ดีที่สุด และทิศทางต่าง ๆ ซ้อนทับกันมาก³ วงเลือกแบบที่ใช้ที่หัวใบบันทึก เว้นแถวอื่นไว้ และใช้แบบเดิมทุกครั้งที่ทดสอบซ้ำ

เปรียบเทียบคะแนนนี้กับคะแนนจากชุด Y-Balance Test ได้ไหม

ไม่ได้สำหรับการเอื้อมด้านหน้า ในผู้ชายที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ 20 คน การเอื้อมด้านหน้าบนพื้นไกลกว่าบนชุด Y-Balance Test ขณะที่การเอื้อมหลังเฉียงในและหลังเฉียงนอกไม่ต่างกัน⁷ ควรแยกบันทึกคะแนนบนพื้นหรือแผ่นออกจากคะแนนบนชุดทดสอบ และทดสอบซ้ำนักกีฬาแต่ละคนบนอุปกรณ์แบบเดิม สำหรับชุดทดสอบ ให้ใช้ใบบันทึกผล YBT ซึ่งเป็นไปตามสามทิศทางของชุดนั้น

บทความที่เกี่ยวข้อง

• วิธีทดสอบ Star Excursion Balance Test ไฟล์พิมพ์ฟรีสำหรับทำเส้นทดสอบบนพื้น
• ค่าปกติ SEBT ระยะเอื้อมที่ตีพิมพ์แยกตามชนิดกีฬาและทิศทาง
• ใบบันทึกผล Y-Balance Test สำหรับการทดสอบส่วนล่างและส่วนบนบนชุดทดสอบ

เอกสารอ้างอิง

1. Gribble PA, Kelly SE, Refshauge KM, Hiller CE. Interrater reliability of the star excursion balance test. Journal of Athletic Training. 2013;48(5):621 to 626. PubMed 24067151
2. Robinson RH, Gribble PA. Support for a reduction in the number of trials needed for the star excursion balance test. Archives of Physical Medicine and Rehabilitation. 2008;89(2):364 to 370. PubMed 18226664
3. Hertel J, Braham RA, Hale SA, Olmsted-Kramer LC. Simplifying the star excursion balance test: analyses of subjects with and without chronic ankle instability. Journal of Orthopaedic and Sports Physical Therapy. 2006;36(3):131 to 137. PubMed 16596889
4. Plisky PJ, Gorman PP, Butler RJ, Kiesel KB, Underwood FB, Elkins B. The reliability of an instrumented device for measuring components of the star excursion balance test. North American Journal of Sports Physical Therapy. 2009;4(2):92 to 99. PubMed 21509114
5. Plisky PJ, Rauh MJ, Kaminski TW, Underwood FB. Star Excursion Balance Test as a predictor of lower extremity injury in high school basketball players. Journal of Orthopaedic and Sports Physical Therapy. 2006;36(12):911 to 919. PubMed 17193868
6. Gribble PA, Hertel J, Plisky P. Using the Star Excursion Balance Test to assess dynamic postural-control deficits and outcomes in lower extremity injury: a literature and systematic review. Journal of Athletic Training. 2012;47(3):339 to 357. PubMed 22892416
7. Coughlan GF, Fullam K, Delahunt E, Gissane C, Caulfield BM. A comparison between performance on selected directions of the star excursion balance test and the Y balance test. Journal of Athletic Training. 2012;47(4):366 to 371. doi:10.4085/1062-6050-47.4.03